Europa

Europejski zbiór zestawia obok siebie kilka rodzajów dowodów dotyczących nieruchomości. Londyński materiał o mieszkaniach opisuje umowę dzierżawy i jej granice, Paryż prowadzi od prywatnego lokalu do wspólnoty, czyli copropriété, a Monachium wiąże mieszkanie z udokumentowanym udziałem w nieruchomości wspólnej. Podobnie wyglądające wnętrza mogą więc funkcjonować w zupełnie odmiennych układach.

Poradniki o gruntach dodają kolejne porównanie, obejmujące Berlin, Grecję, Włochy, Portugalię i Szwajcarię: księgi własności i możliwości planistyczne nie pełnią tej samej funkcji. Domy alpejskie, hotele miejskie i domy nadmorskie dodatkowo poszerzają wachlarz praktycznych sytuacji. Europa jest tu przedstawiona jako zestaw odrębnych kontekstów nabycia, w których format nieruchomości i lokalne ramy dokumentacyjne znaczą więcej niż etykieta całego kontynentu.